Γράφει ο Κωνσταντίνος Πλεύρης
Αντίστασις κατά των κατακτητών της Ελλάδος Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων υπήρξε κατά την περίοδον τής κατοχής 1941-1944.
Πραγματικός πρώτος αντιστασιακός υπήρξε ο μαθητής Ε’ τάξεως τού Βαρβακείου Σχολείου Mαθιός Πόταγας, 17 χρονών από την Βυτίνα Αρκαδίας.
Το...
απόγευμα τής 2ας Μαΐου 1941 γερμανική φάλαγγα διερχομένη πλησίον τής Βυτίνας εσταμάτησε όταν είδε τον νεαρό Πόταγα, ένοπλο επί ενός βράχου να τους φωνάζη «Δεν θα μας νικήσετε» και να πυροβολή. Αμέσως τον εσκότωσαν. Αυτός αληθώς είναι ο πρώτος αντιστασικός που οικειοθελώς εθυσίασε την ζωή του. Δι’ αυτό είναι ήρως.
Προς τιμήν του ο Μανώλης Γλέζος στο βιβλίο του «Εθνική Αντίσταση 1941-1945» αναγνωρίζει «Δεν είμαστε εγώ και ο Λάκης οι πρώτοι αντιστασιακοί της Ευρώπης. Ο πρώτος ήταν ο Μαθιός». Στην Βυτίνα υπάρχει ο ορειχάλκινος ανδριάς τού Μαθιού, που η φωτογραφία του όντως έχει ιστορική αξία διότι με την θέλησίν του εθυσιάσθη υπέρ της Ελλάδος. (Δια περισσότερα στο διαδίκτυο και στην εφημερίδα «Δημοκρατία» 2-5-2025).
Ο Μανώλης Γλέζος δεν κατέβασε την γερμανική σημαία διότι το βράδυ αι σημαίαι υποστέλλονται. Την επήρε, γεγονός που αναγνωρίζομεν ότι τον τιμά, διότι ήτο πράξις ηρωϊκή και συμβολικού χαρακτήρος. Αλλά οι κουκουέδες σάς αποκρύπτουν την αλήθεια η οποία είναι ότι όταν ο Γλέζος επήρε την γερμανικήν σημαίαν δεν ήτο κομμουνιστής, αλλά μέλος τής Νεολαίας τού Μεταξά (ΕΟΝ) και έγραφε άρθρα στο περιδικόν τής «Νεολαίας».
Η πατριωτική πράξις τού Γλέζου οφείλετο στην εθνικιστική διαπαιδαγώγησί του από την Εθνική Οργάνωσι Νεολαίας τού Μεταξά και όχι στον διεθνή κομμουνισμό, που τότε ήτο σύμμαχος των Ναζί και μάλιστα τότε το ΚΚΕ κατηγόρησε τον Μεταξά ότι κακώς επολέμησε τους Ιταλούς.
Κατά την διάρκεια τής κατοχής το ΚΚΕ ηκολούθει αρχικώς την τακτικήν να φονεύη κατόπιν ενέδρας μεμονωμένους Γερμανούς Στρατιωτικούς ώστε οι Γερμανοί να εφαρμόζουν αντίποινα και να σκοτώνουν αθώους ανθρώπους. Με αυτάς τας ενεργείας το ΚΚΕ επετύγχανε οι κάτοικοι των χωρίων να φοβούνται και να καταφεύγουν στο βουνό δια να αποφεύγουν τα αντίποινα. Έτσι ηυξάνετο ο αριθμός των ανταρτών τού ΕΛΑΣ.
Κατόπιν το ΚΚΕ δια να μονοπωλή την αντίστασι διέλυσε πραγματικάς αντιστασιακάς οργανώσεις και εδολοφόνησε τους αρχηγούς των π.χ. Ψαρρός, Μαλτέζος κ.τ.λ. και με μίσος κατεπολέμησε άλλας, συνεργαζόμενο με τους Γερμανούς π.χ. ΕΔΕΣ.
Σκοπός τού ΚΚΕ δεν ήτο να αντισταθή κατά των κατακτητών, αλλά να καταλάβη την εξουσίαν όταν εκείνοι απεχώρουν εξ Ελλάδος. Το ωραίον μάλιστα ήτο ότι όταν έφευγαν από κάποια πόλι οι Γερμανοί εισήρχετο ο ΕΛΑΣ και στην συνέχεια ακόμη και τώρα καυχώνται ότι π.χ. την Θεσσαλονίκη την απελευθέρωσε ο ΕΛΑΣ, ενώ το αληθές είναι το ΚΚΕ υπέγραψε συμφωνίας με τους Γερμανούς, που έφυγαν ατυφέκιστοι. Ναι, ο ηρωϊκός ΕΛΑΣ, δεν έριξε έναν πυροβολισμό κατά των υποχωρούντων Γερμανών. Επίσης στο βιβλίο μου «Ο λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά» παραθέτω φωτογραφίας συμφωνιών που υπέγραψε το τιμημένο ΚΚΕ με τους Γερμανούς.
Ψευδώς το ΚΚΕ χαρακτηρίζει τους εκτελεσθέντας στην Καισαριανή ως μέλη του. Η αλήθεια είναι ότι μεταξύ των υπήρξαν οι λεγόμενοι αρχειομαρξισταί και τροτσκισταί που ναι μεν ήσαν κομμουνισταί, αλλά ήσαν εχθροί προς το ΚΚΕ. Δια τους εκτελεσθέντας η αλήθεια είναι η εξής:
Πρώτον, δεν ήταν αντιστασιακοί, ούτε εξετελέσθησαν λόγω τής αντιστασιακής των δράσεως, διότι είχαν συλληφθεί πολύ προτού κατεληφθεί η Ελλάς από τους Γερμανούς, επομένως δεν συμμετείχαν στην αντίστασι κατά τού κατακτητού.
Δεύτερον, δεν τους παρέδωσε όπως ψευδώς εδημοσιοποιήθη το καθεστώς Μεταξά στους Γερμανούς, διότι από τού Μαΐου 1941 δεν υπήρχε το καθεστώς Μεταξά, αλλά το δημοκρατικό καθεστώς με πρωθυπουργό τον Εμμ. Τσουδερό, που επί Μεταξά ήτο εξόριστος.
Τρίτον, οι εκτελεσθέντες δεν ήσαν ήρωες, όπως τους εμφανίζουν και τους διαφημίζουν, επειδή ο ήρως θυσιάζει την ζωήν του με την θέλησίν του. Εκείνοι οι άνθρωποι δεν έλαβαν μέρος εις κάποιον αγώνα ούτε επέλεξαν να πέσουν μαχόμενοι, αλλά υπήρξαν θύματα των αντιποίνων που έκαναν οι Γερμανοί, δια τον φόνον ενός Στρατηγού των και της συνοδείας του. Οι εκτελεσθέντες δεν επραγματοποίησαν ηρωϊκήν πράξιν, δια να ονομάζονται ήρωες. Ήσαν θύματα.
Αιτία τής θανατώσεως των 200 ήτο το γεγονός ότι την 27ην Απριλίου 1944 πλησίον των Μολάων τής Λακωνίας μία ομάδα κομμουνιστών έστησε ενέδρα και εφόνευσαν τον Γερμανό Στρατηγό Φράντς Κρέχ με την συνοδεία του. Όπως ανεμένετο εις αντίποινα οι Γερμανοί εξετέλεσαν 200 Έλληνας κρατουμένους που μετέφεραν την 1η Μαΐου στο σκοπευτήριο τής Καισαριανής από το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου που ελειτούργει ως στρατόπεδο συγκεντρώσεως πολιτικών κρατουμένων των εβραίων.
Προς τιμήν του ο Μανώλης Γλέζος στο βιβλίο του «Εθνική Αντίσταση 1941-1945» αναγνωρίζει «Δεν είμαστε εγώ και ο Λάκης οι πρώτοι αντιστασιακοί της Ευρώπης. Ο πρώτος ήταν ο Μαθιός». Στην Βυτίνα υπάρχει ο ορειχάλκινος ανδριάς τού Μαθιού, που η φωτογραφία του όντως έχει ιστορική αξία διότι με την θέλησίν του εθυσιάσθη υπέρ της Ελλάδος. (Δια περισσότερα στο διαδίκτυο και στην εφημερίδα «Δημοκρατία» 2-5-2025).
Ο Μανώλης Γλέζος δεν κατέβασε την γερμανική σημαία διότι το βράδυ αι σημαίαι υποστέλλονται. Την επήρε, γεγονός που αναγνωρίζομεν ότι τον τιμά, διότι ήτο πράξις ηρωϊκή και συμβολικού χαρακτήρος. Αλλά οι κουκουέδες σάς αποκρύπτουν την αλήθεια η οποία είναι ότι όταν ο Γλέζος επήρε την γερμανικήν σημαίαν δεν ήτο κομμουνιστής, αλλά μέλος τής Νεολαίας τού Μεταξά (ΕΟΝ) και έγραφε άρθρα στο περιδικόν τής «Νεολαίας».
Η πατριωτική πράξις τού Γλέζου οφείλετο στην εθνικιστική διαπαιδαγώγησί του από την Εθνική Οργάνωσι Νεολαίας τού Μεταξά και όχι στον διεθνή κομμουνισμό, που τότε ήτο σύμμαχος των Ναζί και μάλιστα τότε το ΚΚΕ κατηγόρησε τον Μεταξά ότι κακώς επολέμησε τους Ιταλούς.
Κατά την διάρκεια τής κατοχής το ΚΚΕ ηκολούθει αρχικώς την τακτικήν να φονεύη κατόπιν ενέδρας μεμονωμένους Γερμανούς Στρατιωτικούς ώστε οι Γερμανοί να εφαρμόζουν αντίποινα και να σκοτώνουν αθώους ανθρώπους. Με αυτάς τας ενεργείας το ΚΚΕ επετύγχανε οι κάτοικοι των χωρίων να φοβούνται και να καταφεύγουν στο βουνό δια να αποφεύγουν τα αντίποινα. Έτσι ηυξάνετο ο αριθμός των ανταρτών τού ΕΛΑΣ.
Κατόπιν το ΚΚΕ δια να μονοπωλή την αντίστασι διέλυσε πραγματικάς αντιστασιακάς οργανώσεις και εδολοφόνησε τους αρχηγούς των π.χ. Ψαρρός, Μαλτέζος κ.τ.λ. και με μίσος κατεπολέμησε άλλας, συνεργαζόμενο με τους Γερμανούς π.χ. ΕΔΕΣ.
Σκοπός τού ΚΚΕ δεν ήτο να αντισταθή κατά των κατακτητών, αλλά να καταλάβη την εξουσίαν όταν εκείνοι απεχώρουν εξ Ελλάδος. Το ωραίον μάλιστα ήτο ότι όταν έφευγαν από κάποια πόλι οι Γερμανοί εισήρχετο ο ΕΛΑΣ και στην συνέχεια ακόμη και τώρα καυχώνται ότι π.χ. την Θεσσαλονίκη την απελευθέρωσε ο ΕΛΑΣ, ενώ το αληθές είναι το ΚΚΕ υπέγραψε συμφωνίας με τους Γερμανούς, που έφυγαν ατυφέκιστοι. Ναι, ο ηρωϊκός ΕΛΑΣ, δεν έριξε έναν πυροβολισμό κατά των υποχωρούντων Γερμανών. Επίσης στο βιβλίο μου «Ο λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά» παραθέτω φωτογραφίας συμφωνιών που υπέγραψε το τιμημένο ΚΚΕ με τους Γερμανούς.
Ψευδώς το ΚΚΕ χαρακτηρίζει τους εκτελεσθέντας στην Καισαριανή ως μέλη του. Η αλήθεια είναι ότι μεταξύ των υπήρξαν οι λεγόμενοι αρχειομαρξισταί και τροτσκισταί που ναι μεν ήσαν κομμουνισταί, αλλά ήσαν εχθροί προς το ΚΚΕ. Δια τους εκτελεσθέντας η αλήθεια είναι η εξής:
Πρώτον, δεν ήταν αντιστασιακοί, ούτε εξετελέσθησαν λόγω τής αντιστασιακής των δράσεως, διότι είχαν συλληφθεί πολύ προτού κατεληφθεί η Ελλάς από τους Γερμανούς, επομένως δεν συμμετείχαν στην αντίστασι κατά τού κατακτητού.
Δεύτερον, δεν τους παρέδωσε όπως ψευδώς εδημοσιοποιήθη το καθεστώς Μεταξά στους Γερμανούς, διότι από τού Μαΐου 1941 δεν υπήρχε το καθεστώς Μεταξά, αλλά το δημοκρατικό καθεστώς με πρωθυπουργό τον Εμμ. Τσουδερό, που επί Μεταξά ήτο εξόριστος.
Τρίτον, οι εκτελεσθέντες δεν ήσαν ήρωες, όπως τους εμφανίζουν και τους διαφημίζουν, επειδή ο ήρως θυσιάζει την ζωήν του με την θέλησίν του. Εκείνοι οι άνθρωποι δεν έλαβαν μέρος εις κάποιον αγώνα ούτε επέλεξαν να πέσουν μαχόμενοι, αλλά υπήρξαν θύματα των αντιποίνων που έκαναν οι Γερμανοί, δια τον φόνον ενός Στρατηγού των και της συνοδείας του. Οι εκτελεσθέντες δεν επραγματοποίησαν ηρωϊκήν πράξιν, δια να ονομάζονται ήρωες. Ήσαν θύματα.
Αιτία τής θανατώσεως των 200 ήτο το γεγονός ότι την 27ην Απριλίου 1944 πλησίον των Μολάων τής Λακωνίας μία ομάδα κομμουνιστών έστησε ενέδρα και εφόνευσαν τον Γερμανό Στρατηγό Φράντς Κρέχ με την συνοδεία του. Όπως ανεμένετο εις αντίποινα οι Γερμανοί εξετέλεσαν 200 Έλληνας κρατουμένους που μετέφεραν την 1η Μαΐου στο σκοπευτήριο τής Καισαριανής από το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου που ελειτούργει ως στρατόπεδο συγκεντρώσεως πολιτικών κρατουμένων των εβραίων.
Το Υπουργείο ηγόρασε έναντι 100.000 Ε 262 φωτογραφίας εκ των οποίων μόνο 12 έχουν σχέσιν με τους εκτελεσθέντας. Τας υπολοίπους 250 διατί δεν μας τας δεικνύουν, δια να ίδωμεν εάν πράγματι αποτελούν «εξόχως σημαντικό τεκμήριο τής σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας» όπως εδήλωσε η υπουργός Μενδώνη.
Το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων προφανώς είδε όλας τας φωτογραφίας και εγνωμοδότησε ότι πρέπει να κηρυχθούν μνημείον «λόγω της ιδιαίτερης ιστορικής τους αξίας».
Έτσι λοιπόν εκηρύχθη σαν μνημείο κάποιαι φωτογραφίαι που όπως επληροφορήθημεν δεικνύουν Γερμανούς Στρατιώτας να παίζουν στην θάλασσα, τας φωτογραφίας των οποίων κάποιοι εθεώρησαν ιδιαιτέρας ιστορικής αξίας! Και τας ακριβοπλήρωσαν με χρήματα των φορολογουμένων.
Το Υπουργείον Πολιτισμού οφείλει να δώση στην δημοσιότητα όλας τας φωτογραφίας και όχι μόνον 12. Διατί δεν το κάνει; Υπάρχει κάποιος αρμόδιος να μας απαντήση;
Το δημοκρατικό κράτος μας τιμά με πολλούς τρόπους (μνημεία, εκδόσεις, τελεταί, μετάλλια και συντάξεις) τους αντιστασιακούς, αλλά δεν μας είπαν ποτέ πόσους τέλος πάντων Γερμανούς εφόνευσαν αι χιλιάδες των αντιστασιακών, ώστε να έχωμεν μίαν πλήρη εικόνα των αποτελεσμάτων τής αντιστάσεως.
Απετάθην με αίτησίν μου προς κρατικάς υπηρεσίας (Γεν. Επιτελείον, υπ. Εσωτερικών, αρχεία αντιστάσεως κ.τ.λ.) αλλ’ οδείς γνωρίζει δια να με πληροφορήση σχετικώς. Εν τέλει απετάθην στην Γερμανικήν υπηρεσίαν (Deutsche Dienstelle) στο Βερολίνο που ασχολείται με τας απωλείας τής Βέρμαχτ στην Ελλάδα και η οποία μού απήντησε με λεπτομερή στοιχεία.
Έκπληκτος είδα ότι από τον τύφον απέθαναν 721 Γερμανοί Στρατιώται και από την αντίστασιν 376. Κατόπιν των ανωτέρω αποτελεί αδικίαν ότι δεν ετιμήθη ο τύφος εξ αιτίας του οποίου απέθαναν πολύ περισσότεροι Γερμανοί από όσους εφόνευσε η αντίστασις.
Προς αποκατάστασιν αυτής της αδικίας θεωρώ επιβεβλημένον να ανεγερθή μεγαλοπρεπές μνημείον τού τύφου και να αναγνωρισθή στο βακτήριον Ρικέτσια (τύφος) η συμβολή του την αντίστασιν.
Το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων προφανώς είδε όλας τας φωτογραφίας και εγνωμοδότησε ότι πρέπει να κηρυχθούν μνημείον «λόγω της ιδιαίτερης ιστορικής τους αξίας».
Έτσι λοιπόν εκηρύχθη σαν μνημείο κάποιαι φωτογραφίαι που όπως επληροφορήθημεν δεικνύουν Γερμανούς Στρατιώτας να παίζουν στην θάλασσα, τας φωτογραφίας των οποίων κάποιοι εθεώρησαν ιδιαιτέρας ιστορικής αξίας! Και τας ακριβοπλήρωσαν με χρήματα των φορολογουμένων.
Το Υπουργείον Πολιτισμού οφείλει να δώση στην δημοσιότητα όλας τας φωτογραφίας και όχι μόνον 12. Διατί δεν το κάνει; Υπάρχει κάποιος αρμόδιος να μας απαντήση;
Το δημοκρατικό κράτος μας τιμά με πολλούς τρόπους (μνημεία, εκδόσεις, τελεταί, μετάλλια και συντάξεις) τους αντιστασιακούς, αλλά δεν μας είπαν ποτέ πόσους τέλος πάντων Γερμανούς εφόνευσαν αι χιλιάδες των αντιστασιακών, ώστε να έχωμεν μίαν πλήρη εικόνα των αποτελεσμάτων τής αντιστάσεως.
Απετάθην με αίτησίν μου προς κρατικάς υπηρεσίας (Γεν. Επιτελείον, υπ. Εσωτερικών, αρχεία αντιστάσεως κ.τ.λ.) αλλ’ οδείς γνωρίζει δια να με πληροφορήση σχετικώς. Εν τέλει απετάθην στην Γερμανικήν υπηρεσίαν (Deutsche Dienstelle) στο Βερολίνο που ασχολείται με τας απωλείας τής Βέρμαχτ στην Ελλάδα και η οποία μού απήντησε με λεπτομερή στοιχεία.
Έκπληκτος είδα ότι από τον τύφον απέθαναν 721 Γερμανοί Στρατιώται και από την αντίστασιν 376. Κατόπιν των ανωτέρω αποτελεί αδικίαν ότι δεν ετιμήθη ο τύφος εξ αιτίας του οποίου απέθαναν πολύ περισσότεροι Γερμανοί από όσους εφόνευσε η αντίστασις.
Προς αποκατάστασιν αυτής της αδικίας θεωρώ επιβεβλημένον να ανεγερθή μεγαλοπρεπές μνημείον τού τύφου και να αναγνωρισθή στο βακτήριον Ρικέτσια (τύφος) η συμβολή του την αντίστασιν.
