Η πολιτική κυριαρχία του Φρίντριχ Μερτς στη Γερμανία και η σταθερότητα της Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία δημιουργούν έναν νέο συντηρητικό πόλο εξουσίας στις Βρυξέλλες, ανατρέποντας τις παραδοσιακές ισορροπίες.
Μια νέα εποχή ξημερώνει για τους συσχετισμούς δύναμης εντός...
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το κέντρο βάρους να μετατοπίζεται αισθητά. Καθώς ο Φρίντριχ Μερτς αναλαμβάνει τα ηνία της Γερμανίας, φαίνεται να βρίσκει στο πρόσωπο της Ιταλίδας Πρωθυπουργού, Τζόρτζια Μελόνι, τον ιδανικό στρατηγικό εταίρο. Το δίδυμο Μερτς-Μελόνι αναδεικνύεται πλέον ως η κινητήριος δύναμη της ΕΕ, αντικαθιστώντας ουσιαστικά τον παραδοσιακό, αλλά πλέον αποδυναμωμένο, γαλλογερμανικό άξονα.
Η χημεία μεταξύ των δύο ηγετών δεν είναι τυχαία. Βασίζεται σε έναν κοινό ρεαλισμό και σε μια ιδεολογική σύγκλιση που γεφυρώνει την παραδοσιακή κεντροδεξιά με τη σκληρή δεξιά, δημιουργώντας ένα μπλοκ που φιλοδοξεί να δώσει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της Ευρώπης με μια πιο συντηρητική ματιά.
Γιατί η Μελόνι και όχι ο Μακρόν;
Η άνοδος αυτού του νέου διδύμου συμπίπτει με τη δύση της επιρροής του Εμανουέλ Μακρόν. Ο Γάλλος Πρόεδρος, αντιμέτωπος με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και με τη θητεία του να οδεύει προς το τέλος της, αδυνατεί πλέον να παίξει τον ρόλο του ισότιμου συνομιλητή απέναντι σε ένα ισχυρό Βερολίνο.
Αντίθετα, η Τζόρτζια Μελόνι έχει καταφέρει να εδραιωθεί ως παράγοντας σταθερότητας. Για τον Φρίντριχ Μερτς, η Μελόνι είναι μια «πραγματιστική εταίρος». Η Ιταλίδα Πρωθυπουργός έχει αποδείξει την αφοσίωσή της στο ΝΑΤΟ και τη στήριξη στην Ουκρανία, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των γερμανικών ελίτ, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις για το πολιτικό της παρελθόν.
Η κοινή ατζέντα: Μετανάστευση και Οικονομία
Η συμμαχία Μερτς-Μελόνι αναμένεται να επιταχύνει εξελίξεις σε κρίσιμους τομείς:Μεταναστευτικό: Και οι δύο ηγέτες τάσσονται υπέρ μιας αυστηρότερης φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και της εφαρμογής μοντέλων εξωτερικής ανάθεσης των αιτήσεων ασύλου (τύπου Αλβανίας), απομακρυνόμενοι από την πολιτική των «ανοιχτών θυρών» του παρελθόντος.
Η χημεία μεταξύ των δύο ηγετών δεν είναι τυχαία. Βασίζεται σε έναν κοινό ρεαλισμό και σε μια ιδεολογική σύγκλιση που γεφυρώνει την παραδοσιακή κεντροδεξιά με τη σκληρή δεξιά, δημιουργώντας ένα μπλοκ που φιλοδοξεί να δώσει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της Ευρώπης με μια πιο συντηρητική ματιά.
Γιατί η Μελόνι και όχι ο Μακρόν;
Η άνοδος αυτού του νέου διδύμου συμπίπτει με τη δύση της επιρροής του Εμανουέλ Μακρόν. Ο Γάλλος Πρόεδρος, αντιμέτωπος με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και με τη θητεία του να οδεύει προς το τέλος της, αδυνατεί πλέον να παίξει τον ρόλο του ισότιμου συνομιλητή απέναντι σε ένα ισχυρό Βερολίνο.
Αντίθετα, η Τζόρτζια Μελόνι έχει καταφέρει να εδραιωθεί ως παράγοντας σταθερότητας. Για τον Φρίντριχ Μερτς, η Μελόνι είναι μια «πραγματιστική εταίρος». Η Ιταλίδα Πρωθυπουργός έχει αποδείξει την αφοσίωσή της στο ΝΑΤΟ και τη στήριξη στην Ουκρανία, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των γερμανικών ελίτ, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις για το πολιτικό της παρελθόν.
Η κοινή ατζέντα: Μετανάστευση και Οικονομία
Η συμμαχία Μερτς-Μελόνι αναμένεται να επιταχύνει εξελίξεις σε κρίσιμους τομείς:Μεταναστευτικό: Και οι δύο ηγέτες τάσσονται υπέρ μιας αυστηρότερης φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και της εφαρμογής μοντέλων εξωτερικής ανάθεσης των αιτήσεων ασύλου (τύπου Αλβανίας), απομακρυνόμενοι από την πολιτική των «ανοιχτών θυρών» του παρελθόντος.
Ανταγωνιστικότητα: Ο Μερτς, ως φιλελεύθερος στην οικονομία, και η Μελόνι συμφωνούν στην ανάγκη μείωσης της γραφειοκρατίας και τόνωσης της ευρωπαϊκής βιομηχανίας απέναντι στον κινεζικό και αμερικανικό ανταγωνισμό.
Πράσινη Συμφωνία: Αναμένεται αναθεώρηση πτυχών της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, με στόχο να μην επιβαρυνθεί δυσανάλογα η βιομηχανία και οι αγρότες, μια θέση που βρίσκει σύμφωνες και τις δύο πλευρές.
Το νέο αυτό δίδυμο σηματοδοτεί μια στροφή της Ευρώπης προς τα δεξιά, με έμφαση στην ασφάλεια και τον οικονομικό ρεαλισμό, αφήνοντας πίσω τα οραματικά σχέδια της προηγούμενης δεκαετίας για βαθύτερη πολιτική ενοποίηση.
