Fast track αδειοδότηση – διαρκής ανοχή

     ΒΙΟΛΑΝΤΑ : Όταν οι άδειες τρέχουν και οι έλεγχοι μένουν πίσω

Με αφορμή το δυστύχημα στη «ΒΙΟΛΑΝΤΑ», εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας στις οικογένειες των θυμάτων και τους εργαζόμενους. Οφείλουμε, όμως να πούμε και το εξής απλό: τα δυστυχήματα δεν είναι “κεραυνός εν αιθρία”. Συχνά είναι...  

 

 

το αποτέλεσμα ενός επικίνδυνου κι επαναλαμβανόμενου διοικητικού μοτίβου κατά το οποίο, η παραγωγή και οι άδειες “τρέχουν”, ενώ η ασφάλεια, οι έλεγχοι και η συμμόρφωση μένουν πίσω. Ενός στρεβλού αναπτυξιακού μοντέλου, το οποίο γνωρίζουμε καλά και στη δική μας περιοχή.

Η fast track αδειοδότηση ως καθεστώς ανοχής

Με τον ν. 4056/2012, εγκαθιδρύθηκε ένα καθεστώς απλοποιημένων διαδικασιών, βάσει του οποίου, η λειτουργία των μονάδων ξεκινά με το τεκμήριο της νομιμότητας, χωρίς όμως, να υποκαθίστανται οι τακτικοί και έκτακτοι έλεγχοι που προβλέπει η περιβαλλοντική και εργασιακή νομοθεσία.

Στην πράξη, δυστυχώς, το τεκμήριο νομιμότητας μετατρέπεται σε τεκμήριο ατιμωρησίας, γεγονός που –όπως έχουμε επανειλημμένα αναδείξει– τεκμηριώνει ένα καθεστώς ανοχής. Και τα τεκμήρια συμπίπτουν με όσα αποκαλύπτονται για την περίπτωση της ΒΙΟΛΑΝΤΑ:

 

• καταγγελίες που δεν ελέγχθηκαν ποτέ ή δεν ελέγχθηκαν έγκαιρα,
• συνέχιση ή και επέκταση δραστηριοτήτων χωρίς προηγούμενη πιστοποιημένη συμμόρφωση

Ταυτόσημη είναι και η ρίζα του προβλήματος, η οποία εντοπίζεται και στον τρόπο άσκησης του ρόλου της αιρετής διοίκησης. Στην πράξη, φαίνεται να αντιμετωπίζει τον νόμο όχι ως δεσμευτικό πλαίσιο, αλλά ως πεδίο διακριτικής ευχέρειας, αγνοώντας ακόμη και υπηρεσιακές εισηγήσεις για την επιβολή κυρώσεων. Αντί δε, για ουσιαστικό έλεγχο των καταγγελλόμενων, επιλέγεται συχνά η επικοινωνιακή διαχείριση των ζητημάτων που ανακύπτουν.

Οξύ συμβάν – χρόνια επιβάρυνση

Στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ είχαμε ένα αιφνίδιο, ακραίο και θανατηφόρο συμβάν.
Στη δική μας περίπτωση, βιώνουμε καθημερινά και σωρευτικά επιπτώσεις στην υγεία μας και την ποιότητα της ζωής μας, ενώ οι επιπτώσεις βαρύνουν και άλλους κλάδους της οικονομίας όπως του Τουρισμού και της Εστίασης.

Η διαφορά δεν είναι στην ουσία του κινδύνου, αλλά στον χρόνο εκδήλωσής του. Όταν ο έλεγχος απουσιάζει, ο κίνδυνος είτε εκδηλώνεται ακαριαία, είτε σιωπηλά και μακροχρόνια, υπονομεύοντας την υγεία ολόκληρων κοινοτήτων.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα: η ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα δεν μπορεί να οικοδομείται εις βάρος της ανθρώπινης ζωής, της υγείας των εργαζομένων και της προστασίας του περιβάλλοντος. Η πραγματική στήριξη της παραγωγής προϋποθέτει κανόνες που εφαρμόζονται και ελέγχονται. Και επί αυτού, έχουμε υποβάλει εγγράφως τις προτάσεις μας  στον Δήμο, στην Περιφέρεια και στους βουλευτές μας.

Δεν είμαστε απέναντι στην παραγωγή – είμαστε απέναντι στην ανοχή

Ο έλεγχος δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας. Και όταν αυτή παραλείπεται, το κόστος το πληρώνουν άνθρωποι — είτε αιφνίδια και τετελεσμένα, είτε ύπουλα κι αθόρυβα, μέρα με τη μέρα.

Ομάδα Πολιτών “I can’t Breathe”