του Κ. Καραγιαννίδη
Τη λευτεριά του βρίσκει και πάλι ο χωρισμένος,
όταν από τη μέγαιρα είναι απαλλαγμένος.
Τη λευτεριά της βρίσκει και πάλι η χωρισμένη,
από σατράπη άντρα σαν είναι απαλλαγμένη...
Αρρωστημένες καταστάσεις ζούνε πολλά ζευγάρια,
και της ζωής τα όμορφα δε βλέπουνε φεγγάρια.
Μίζερη γίνεται η ζωή μετά από κάποια χρόνια,
ιδίως αν στους δύο φωλιάσει και η διχόνοια.
Μόνοι δεν δύνανται τινές να κάνουν ούτε βήμα,
και μένουν ανελεύθεροι και γίνονται το θύμα.
Δύσκολα διαχειρίσιμη είναι η ελευθερία,
αν λείπει η αυτοπεποίθηση και κάποια εμπειρία.
Εύλογο το ερώτημα που τώρα εδώ προκύπτει:
Αξίζει για συμβίωση να θυσιάζεις ζήση;
Ανέχεσαι του κόσμου το κάθε δήθεν πρέπει,
ζωή να ζεις ανθρώπινη, να μη σου επιτρέπει;
Όταν φοβάσαι το γκρεμό, φοβάσαι και το ρέμα,
με περικεφαλαία ανάμεσα μένεις και με το στέμμα!!!
Κ. Καραγιαννίδης 17 – 06 - 2026
