της ημετέρας καρδιάς το εύρος πόσον;!
(Τοτ Μάρκου Μπόλαρη)
Σε διαδρομή μία έως την Πόλιν,
έως εις την του Κωνσταντίνου Πόλιν,
σε ...
τούτη την διαδρομή αναφέρομαι,
εις την Πόλιν, ήγουν, την Ινσταμπούλ,
θέλησα να σας προσκαλέσω,
ή να σας προκαλέσω,
μιά διαδρομή από τον Έβρο της αειφορίας
έως την Βασιλεύουσα,
μια διαδρομή χρησιμοποιώντας το εθνικό τουρκικό οδικό δίκτυο,
με οδηγό τις οδικές πινακίδες σήμανσης
του τουρκικού κράτους ,
μιά διαδρομή προς στα σύνορα τα άυλα,
της καρδιάς μας τ’ αφρούρητα όρια,
διασχίζοντας στην πεδιάδα της εύφορη
της Ανατολικής
Θράκης !
Περάσαμε τον διπλό έλεγχο των διαβατηρίων
και ξεχυθήκαμε αυτοκινούμενοι με ορμή
ανατολικά οδηγώντας
προς την Πόλιν !
Μιά από τις πρώτες πινακίδες, τις ενημερωτικές,
με βέλος δείχνει κίνηση δεξιά :
Galibolou , ήτοι , η Καλλίπολη ,
ο τύμβος των Θρακών βασιλέων,
η Καλλίπολη του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού !
Κι αμέσως μετά η επομένη πινακίδα,
δεξιά πάλιν υπογραμμίζει Izmir ,
Ismir που σημαίνει Σμύρνη ,
η Σμύρνη της Ιωνίας ,
η Σμύρνη του α’ αποικισμού των Ελλήνων,
το Παρίσι του Λεβάντε,
η Γκιαούρ Ισμίρ ,
η Σμύρνη του Μητροπολίτη Χρυσοστόμου,
που σημάδεψε με την θυσία του στα 1922
τα μελλούμενα !
Κι είναι , στ’ αλήθεια,
η τοπογραφία των λέξεων , η τοπογραφία
των γεωγραφικών όρων κι ονομάτων,
αυτή είναι που φανερώνει
τους κτίτορες των πόλεων,
τους φορείς του πολιτισμού,
ούτως ώστε η διαδοχή της ιστορίας αποκαλύπτει,
καθώς η τοπογραφία κι η ανθρωπογεωγραφία πυκνώνουν με λέξεις κι ονόματα
τον χώρο και τον τόπο,
κι ενημερώνει τους τε οικείους και τους υπεναντίους
το εύρος των συνόρων της ημετέρας
καρδιάς μας
πόσον ….
Η προς τα αριστερά πινακίδα ενημερώνει
την πορείαν προς Edirne ,
προς την Αδριανούπολιν, που την ίδρυσε
ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός
ο ίδιος που ανήγειρε στην Αθήνα
την κλεινή βιβλιοθήκη,
την Αδριανούπολη που ο Πατριάρχης Κύριλλος
ωράισε αλλοιώς με το μαρτύριό του
στα χίλια οκτακόσια
είκοσι ένα,
κι από κάτω ομοία ετέρα επιγραφή που δείχνει
προς Kirkaleri , που δεν είναι άλλες από τις
Σαράντα Εκκλησιές
της Ρωμιοσύνης,
Τούτα λέγω , πάλιν, όπως επισήμως
από τις πινακίδες του τουρκικού υπουργείου
συγκοινωνιών καταγράφονται .
Συνεχίζουμε , προσδεθείτε .
Μπροστά μας είναι τα Μάλγαρα της Ανατολικής Θράκης, στην τουρκική Malkara,
ενώ η σήμανση μαρτυρεί πως αριστερά
στρίβουμε για Hayranbolu,
που δεν είναι άλλη
από την Χαριούπολη των Ρωμιών !
Στην διασταύρωση που είναι μπροστά μας
η πράσινη πινακίδα δείχνει την οδό
για την Ομηρική Τροία
TROVA ,
τον Αγαμέμνονα και τον Μενέλαο ,τον Αχιλλέα και τον Πάτροκλο, τον Οδυσσέα και τον Αίαντα,
τον Διομήδη ανακαλώντας
στην μνήμη !
Το ταξίδι συνεχίζεται με την επιγραφή να σημαίνει
ότι μπροστά μας βρίσκεται η
Marmara Ereglesi , ήγουν,
η υπερήφανη Ηράκλεια
του Μαρμαρά,
για να διακρίνεται τούτη η Ηράκλεια
από την άλλη Ηράκλεια
την Ποντική , ή πάλιν
από την περίφημη Ηράκλεια
την Σιντική, όπου ο τελευταίος βασιλιάς
της Μακεδονίας δολοφονήθηκε !
Κι είναι τούτη η Ηράκλεια Μητρόπολις
τιμώμενη με τα δευτερεία του Οικουμενικού
της Κωνσταντινουπόλεως θρόνου,
γεγονός σημαίνον !
Κι αφού διέλθουμε από το λιμάνι της Ηράκλειας
του Μαρμαρά , ο Ηρακλής της Μυθολογίας
των Ελλήνων στις πινακίδες της σήμανσης
στην όδευσή μας για την των πόλεων
Βασιλεύουσα,
ιδού πάλιν ,
το τουρκικό υπουργείο συγκοινωνιών
φροντίζει να μας ευφράνει
ανακοινώνοντας ότι
μπροστά μας βρίσκεται
η ιστορική Σηλυβρία ,
της οποίας ο έσχατος εκλεκτός γόνος
απεδείχθη ο Πενταπόλεως Νεκτάριος
ο εν Αγίοις θαυματουργός,
της εν ταπεινώσει υπομονής
ο ασκητής !
Φτάσαμε !
Κωνσταντινούπολη !
Από το 1453 οι εν συμπλέγματι βιούντες
κατακτητές , Μαρμαρωμένος ο Βασιλιάς,
ξέρετε, αυτοί που ποτέ δεν βρήκαν
το ψυχικό σθένος να ομολογήσουν
πώς ότι στοιχεία πολιτισμού
που επιχειρούν να εμφανίζουν διεθνώς
δεν είναι παρά απλά δάνεια
από τον υψηλό πολιτισμό της Ρωμιοσύνης
τόσο στην αρχιτεκτονική όσο και στην διοίκηση και στην διπλωματία, τόσο στην οργάνωση του στρατού όσο και στην αργυροχρυσοχοία, στην μουσική,
στην μαγειρική !
Κι είναι έξι σχεδόν αιώνες που κατέχουν
την Βασιλεύουσα
κι όμως ,
το όνομα του κλεινού Ναού του Χριστού,
του Ναού της του Θεού Σοφίας,
της Αγιά Σοφιάς
να το αλλάξουν δεν μπόρεσαν ,
ούτε μπορούν,
κι ομολογούν κάθε φορά που αναφέρονται
στην Μεγάλη Εκκλησία,
ομολογούν την ιστορική αλήθεια,
την καταλυτική ,
ο Ναός της του Θεού Σοφίας
ήταν , είναι και θα είναι
AYA SOFIA,
ακόμη κι όταν το κόμπλεξ των επίληδων
την χρησιμοποιεί ως τέμενος,
υπογραμμίζοντας τον βαθμό
του συμπλέγματος της ιστορικής-πολιτιστικής
κατωτερότητος !
Βλέπετε , αναγκαίον εστί, κάποτες
στις άναρθρες κραυγές του αναθεωρητισμού
για τα σύνορα της καρδιάς τους
και για τις γιαλαντζί γαλάζιες
πατρίδες τους
να αντιτάσσουμε λόγον αληθείας
τεκμηριωμένον !
Αδέρφια, έρρωσθε
