Μαίρη Λίντα: Η φρικτή δολοφονία της μητέρας της, η κακοποίηση από τον δεύτερο σύζυγό της και άλλες άγνωστες ιστορίες

   
    Με αφορμή τον θάνατό της, ας γνωρίσουμε καλύτερα τη σπουδαία ερμηνεύτρια 

 

  Η Μαίρη Λίντα, μία από τις σπουδαιότερες και πιο εμβληματικές φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, έφυγε τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Ιουλίου, σε ηλικία 91 ετών, στο Γηροκομείο Αθηνών όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια.

Με την απώλεια της σημαντικής...   

 

 

αυτής ερμηνεύτριας, που η φωνή της συνδέθηκε με ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του λαϊκού, αλλά και του έντεχνου τραγουδιού, κλείνει ένα τεράστιο κεφάλαιο για την ελληνική μουσική σκηνή. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες όλων όσων την γνώρισαν από κοντά, πάντοτε υπήρξε μια αρχοντική, καλοσυνάτη και διακριτική γυναίκα και παρά το τεράστιο ταλέντο και την επιτυχία της, η Μαίρη Λίντα ήταν πάντα προσγειωμένη, απλή και χαμογελαστή.

Με αφορμή τον θάνατό της, ας γνωρίσουμε καλύτερα τη σπουδαία ερμηνεύτρια, μέσα από γνωστές και άγνωστες ιστορίες της ζωής της:

• Η Μαίρη Λίντα γεννήθηκε ως Μαρία Δημητρακοπούλου (ή Δημητροπούλου) στις 9 Νοεμβρίου 1935 στον Πύργο Ηλείας, μέσα σε μια πολυμελή και φτωχή οικογένεια με 17 παιδιά. Αργότερα, μετακόμισαν οικογενειακώς στην Αθήνα και συγκεκριμένα στον Κολωνό.
• Δείχνοντας το πλούσιο ταλέντο της από πολύ νωρίς, ξεκίνησε τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι και τον χορό, συμμετέχοντας αρχικά στα «Ταλέντα» του Ορέστη Λάσκου και στη συνέχεια σε βαριετέ και καμπαρέ της εποχής. Πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία με το τραγούδι του Κώστα Καπλάνη «Πικρό ποτήρι».
• Κομβική στιγμή στη σταδιοδρομία της, αλλά και την προσωπική ζωή της υπήρξε η γνωριμία της με τον σπουδαίο δεξιοτέχνη του μπουζουκιού και μεγάλο συνθέτη αξέχαστων επιτυχιών,  Μανώλη Χιώτη, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1959 και υπήρξαν ζευγάρι για περίπου μία δεκαετία. Πρώτη φορά, τον συνάντησε στο πάλκο. «Ήταν φίρμα ο Χιώτης. Εγώ, τότε έβγαινα. Ήμουν 11 – 12 χρόνων». Λίγα χρόνια αργότερα, ξεκίνησε μια ταραχώδης σχέση, γεμάτη πάθος και έρωτα, ένα διαζύγιο και ο οριστικός χωρισμός.

• Η τελευταία συνάντησή τους έμελλε να είναι πάλι σε ένα πάλκο, στο γνωστό κέντρο της εποχής «Σεραφίνο». Τότε, όπως ομολογεί κι η ίδια, «ο κόσμος φώναζε στον Χιώτη: “φίλησέ τη” κι “εκείνος, πέταξε το μπουζούκι κι έφυγε. Αν με είχε φιλήσει θα ήμασταν μαζί. Τότε ήταν η τελευταία φορά που τον είδα».
• Μαζί με τον Χιώτη, η Μαίρη Λίντα δημιούργησε ένα από τα πιο επιτυχημένα και δημοφιλή ντουέτα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, φέρνοντας μία άλλη, καινούργια, πιο κοσμοπολίτικη και πιο φρέσκα μορφή στο λαϊκό τραγούδι. Επιπλέον εμφανίστηκαν και σε δεκάδες θρυλικές ταινίες της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου. Το 1961 στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης πήρε το Α’ βραβείο με το τραγούδι «Απαγωγή».
• Η Μαίρη Λίντα στο πλευρό του Χιώτη είχε την ευτυχία να ερμηνεύσει κάποια τραγούδια, όπως «Περασμένες μου αγάπες», «Δεν θέλω πια να ξαναρθείς», «Διώξε με», «Ηλιοβασιλέματα», «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω», τα οποία έχουν παραμείνει κλασικά στη δισκογραφία, αλλά και παντοτινά επίκαιρα στο στόμα των κατοπινών γενεών και συνεχίζουν να συγκινούν έως σήμερα.
• Λέγεται πως το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας της με τον Χιώτη στις Ηνωμένες Πολιτείες, τραγούδησε στο Λευκό Οίκο προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου, Λίντον Τζόνσον. Στον κατάλογο των δημοφιλών θαυμαστών του ζεύγους ανήκε επίσης ο θρυλικός Άντονι Πέρκινς καθώς και η παγκοσμίου φήμης σοπράνο Μαρία Κάλλας.

• Μετά το διαζύγιό τους παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε τη μοναχοκόρη της. Σε παλαιότερη συνέντευξή της στο περιοδικό «ΕΓΩ» η Λίντα είχε καθηλώσει, μιλώντας ανοιχτά για την κακοποίηση που βίωσε μέσα στον δεύτερο γάμο της. «Δεν άντεχα την πολύ κακή συμπεριφορά και το ξύλο. Έφυγα. Είχα τη δύναμη, όμως, γιατί είχα ένα “χρυσό βραχιόλι” στο χέρι μου, τη δουλειά μου. Είπα: “Δεν είναι ανάγκη. Γιατί να κάθομαι να δέχομαι αυτό τον εξευτελισμό; Δεν γίνεται να τρως ξύλο για το τίποτα. Δεν είμαστε ζώα. Με κακοποιούσε κάθε τρεις και λίγο. Έφυγα και μεγάλωσα το παιδί μου με αξιοπρέπεια”» είχε εξομολογηθεί χαρακτηριστικά.
• Μία από τις σκληρές στιγμές της ζωής της, ήταν ο θάνατος της μητέρας της. Ήταν το 1970, όταν η 70χρονη γυναίκα βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στο Μπουρνάζι. Αν και στην αρχή ο θάνατός της είχε αποδοθεί σε ένα φρικτό δυστύχημα, λίγες ημέρες μετά βγήκε στο «φως» η σκληρή αλήθεια. Η Βασιλική Δημητροπούλου έπεσε θύμα αδίστακτων διαρρηκτών, οι οποίοι αφού την χτύπησαν άγρια, της έβαλαν φωτιά για να καλύψουν τα ίχνη τους.
• Η Μαίρη Λίντα εξακολούθησε με μεγάλη επιτυχία να ερμηνεύει τραγούδια σε πίστες και συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό για πολλές δεκαετίες ακόμη. Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η συμβολή της κι η ερμηνεία της σε έργα άλλων μεγάλων δημιουργών (όπως του Μίκη Θεοδωράκη στο «Αρχιπέλαγος», αλλά και του Μάνου Χατζιδάκι). Μάλιστα, αργότερα ο ίδιος ο Θεοδωράκης, αναφερόμενος στη συμβολή τεράστιων λαϊκών φωνών στη διάδοση των έργων του κι εξισώνοντας τη Λίντα με άλλα «μεγάλα τέρατα» της λαϊκής μουσικής σκηνής, ομολογούσε: «σκέφτομαι πως εκείνες οι μοναδικές ερμηνείες του Μπιθικώτση, του Χιώτη, της Λίντα και του Καζαντζίδη δεν θα μπορούσαν να γίνουν αν δεν υπήρχε διάχυτο και ισχυρό το αίσθημα της φιλίας και του αμοιβαίου θαυμασμού. Πίστευα στις φωνές και στην τέχνη τους σαν να ήταν θεοί. Ίσως τα ίδια αισθήματα να γέμιζαν τότε τις καρδιές τους για μένα, για να τα τραγουδήσουν με κείνη την απαράμιλλη τέχνη που έκανε όλους τους Έλληνες κυριολεκτικά να μεθύσουν με το τραγούδι».
• Οι τελευταίες της εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά ήταν την σεζόν 1995-1996 με την Χαρούλα Αλεξίου στο νυχτερινό κέντρο Νεφέλη, τη σεζόν 2002-2003 με τη Γλυκερία στο νυχτερινό κέντρο Χάραμα και την σεζόν 2011-2012 με την Άννα Βίσση στο νυχτερινό κέντρο Rex. Η ίδια σε συνεντεύξεις της υτπήρξε πάντοτε γενναιόδωρη με τη νέα γενιά καλλιτεχνών, τονίζοντας σε συνεντεύξεις της πως «αφού με ρωτάτε για τη μουσική σήμερα, πιστεύω γενικά ότι οι νέοι πάνε μπροστά, υπάρχουν και πολύ καλοί μουσικοί». Μάλιστα, την περίοδο που συνεργαζόταν με τη Βίσση είχε δηλώσει πως την έβλεπε σαν «τη μικρή της αδελφή».

• Το 2013 είχε ταξιδέψει με τον Πέτρο Ίμβριο στον Καναδά για την ενίσχυση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία των τριών μητροπόλεων (Μόντρεαλ, Οττάβα, Τορόντο), στα οποία διατέθηκαν και τα έσοδα των συναυλιών που πραγματοποίησαν κι ήταν αφιερωμένες στα 70 χρόνια των διμερών διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Καναδά.
• Η φωνή κι ο τρόπος ερμηνείας της Λίντα στην πίστα έχει επηρεάσει πολλές σημαντικές τραγουδίστριες από τις νεότερες γενιές. Κάποιες από αυτές, όπως η η Χαρούλα Αλεξίου, η Άννα Βίσση, η Κωνσταντίνα και η Δήμητρα Γαλάνη ή η Γλυκερία, με τις οποίες είχε κιόλας συνεργαστεί στο παρελθόν, έχουν αναφερθεί με ένθερμο τρόπο στο ταλέντο και το μοναδικό τρόπο τραγουδιού της.
• Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Μαίρη Λίντα επέλεξε να ζει στο Γηροκομείο Αθηνών, διατηρώντας άσβεστα για πάντα τα θεμελιώδη εκείνα γνωρίσματα που τη χαρακτήριζαν πάντοτε ως άνθρωπο σε όλη της τη ζωή: την αξιοπρέπεια, την ευγένεια και το ζεστό της χαμόγελο.
• Με τον θάνατό της πέφτει άλλη μία γέφυρα που ένωνε το σημερινό τραγούδι με εκείνη την αξέχαστη εποχή της ακμής μιας δισκογραφίας που εξέφραζε την αυθεντική ψυχή μιας Ελλάδας στη μεταπολεμική της μετάβαση και που ανήγαγε το λαϊκό τραγούδι σε καθοριστικό της συστατικό.