Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Το κυβερνητικό παραμύθι της ευημερίας τελείωσε: Στον πάτο της Ευρώπης η Ελλάδα με βούλα Βρυξελλών!


   του Γεώργιου Παπάζογλου

Τα επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat τον Οκτώβριο του 2026 διαψεύδουν κατηγορηματικά την εικόνα επίπλαστης ευημερίας που επιχειρεί να καλλιεργήσει η κυβερνητική επικοινωνιακή πολιτική.

Σύμφωνα με...  
 
 
την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, η Ελλάδα κατέγραψε το τρίτο υψηλότερο ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης (SMSD) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φτάνοντας το 14,9% του πληθυσμού, επίδοση υπερδιπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 6,3%.

Ακόμη πιο ανησυχητικό από το ίδιο το μέγεθος του προβλήματος είναι η κατεύθυνση στην οποία κινείται η χώρα. Σύμφωνα με τα διαγράμματα μεταβολής της Eurostat, την ώρα που η ΕΕ συνολικά περιόρισε το ποσοστό στέρησης (από 6,4% το 2024 σε 6,3% το 2025, με περίπου 560.000 λιγότερους πολίτες σε συνθήκες ένδειας) και η Βουλγαρία (15,0%) πέτυχε τη μεγαλύτερη μείωση στην Ένωση (-1,6 ποσοστιαίες μονάδες), η Ελλάδα κινήθηκε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, σημειώνοντας επιδείνωση άνω των 0,5 ποσοστιαίων μονάδων μέσα σε έναν χρόνο.

Μαζί με τη Ρουμανία (16,8%) και τη Βουλγαρία, η Ελλάδα αποτελεί τη μοναδική τριάδα χωρών στην ΕΕ με διψήφιο ποσοστό στέρησης (άνω του 10%), την ίδια στιγμή που κράτη όπως η Σλοβενία (1,9%), η Κροατία (2,0%), η Πολωνία (2,0%) και η Κύπρος (2,2%) διατηρούν τον δείκτη σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Πίσω από το στατιστικό 14,9% αποτυπώνεται η οξεία κοινωνική πίεση που προκαλούν το εφιαλτικό κόστος ζωής και η φορολογική πολιτική. Όπως ορίζει η Eurostat, ο δείκτης SMSD αφορά πολίτες που στερούνται αναγκαστικά τουλάχιστον 7 από 13 βασικά αγαθά και υπηρεσίες: ανθρώπους που αδυνατούν να θερμάνουν επαρκώς την κατοικία τους, νοικοκυριά που δεν μπορούν να καλύψουν έκτακτες δαπάνες, οικογένειες που στερούνται κρέας ή ψάρι κάθε δεύτερη μέρα, πολίτες με ληξιπρόθεσμες οφειλές σε λογαριασμούς και δάνεια, καθώς και όσους αδυνατούν να εξασφαλίσουν ακόμη και μία εβδομάδα διακοπών τον χρόνο.

Την ίδια εικόνα ανισοτήτων επιβεβαιώνουν και τα περιφερειακά δεδομένα της Eurostat (NUTS 2). Τρεις ελληνικές περιφέρειες, η Κεντρική Μακεδονία, τα Ιόνια Νησιά και η Πελοπόννησος, συγκαταλέγονται στις 13 περιφέρειες της ΕΕ με τα υψηλότερα ποσοστά στέρησης (μεταξύ 16,8% και 27,2%).

Παράλληλα, η Ελλάδα καταγράφει το δεύτερο μεγαλύτερο εσωτερικό χάσμα στην Ένωση (16,1 ποσοστιαίες μονάδες διαφορά μεταξύ της πιο ευάλωτης και της πιο εύπορης περιφέρειας, ισοβαθμώντας με τη Γαλλία και πίσω μόνο από τη Ρουμανία με 20,8 μονάδες), όταν χώρες όπως η Δανία, η Σλοβενία και η Φινλανδία συγκρατούν τις εσωτερικές τους αποκλίσεις κάτω από τις 2 μονάδες.

Όταν το 15% και πλέον του ελληνικού πληθυσμού αδυνατεί να καλύψει στοιχειώδεις ανάγκες διαβίωσης και η χώρα απομακρύνεται έτη φωτός από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, τα φαιδρά κυβερνητικά επιχειρήματα περί κοινωνικής σύγκλισης μοιάζουν ως μια κακόγουστη ιλαροτραγωδία απέναντι στην ίδια την ευρωπαϊκή στατιστική πραγματικότητα, με τραγικό πρωταγωνιστή τον ελληνικό λαό. Πλήν των «αρίστων»…
 
Ε.Κ.