του Κ. Καραγιαννίδη
Μία κυρία ανήμπορη επάνω σε καρότσι,
η δόλια υπηρέτρια την πήγαινε με πρώτη,
στο πάρκο καθημερινά να πάρει λίγο αέρα,
πότε μια φίλη της να βρει, πότε τη συμπεθέρα...
Σκυλάκι καθημερινά κυρία πάει στο πάρκο,
να κάνει την ανάγκη του και να ‘βρει φιλαράκο.
Πολλές φορές καθυστερεί το στόχο να πετύχει,
κάνει η κυρία υπομονή μέχρι να κατουρήσει.
Άγεται και φέρεται πολλές φορές στο δρόμο,
από τον σκύλο άρχοντα, ο χρόνος της στο βρόντο.
Σε ρόλο βλέπω αφεντικού ότι είναι το σκυλάκι,
σε ρόλο υπηρέτριας κυρία από μεράκι.
Πολύ της μόδας σήμερα είναι η ζωοφιλία,
ποια η υπηρέτρια, ρωτώ, και ποια ειν’ η κυρία.
Γίναν οι σκύλοι αφεντικά και οι ανθρώποι δούλοι,
χωρίς να καταλάβουμε στο ίδιο λάθος ούλοι.
Κ. Καραγιαννίδης 10 – 11 - 2026
